Cacabelos - Vega de Valcarce

10 augustus 2012 - Vega de Valcarce, Spanje

Toen ik gisteravond het restaurant binnenkwam waar ik ging eten, zaten daar de Duitse meisjes weer en een meneer aan hun tafel. Ze vroegen meteen of ik erbij kwam zitten, zij waren al bijna aan hun toetje toe. Die meneer bleek een heel aardige Duitse priester te zijn! Gezellig getafeld! Vanmorgen weer om zeven uur op pad gegaan en ook nu passeerde ik regelmatig de meisjes, soms drinken we wat samen! Wim en Dicky geen zorgen om mijn tempo / aantal km wat ik per dag afleg hoor, ik loop in een tempo wat ik prettig vind en wat bij mij past. Het grootste gedeelte wandel ik natuurlijk 's morgens, dan is het veel koeler. Sommige pelgrims lopen veel sneller dan ik en anderen langzamer. Die priester bv legt gemiddeld 38 km per dag af! Ik ben nu aan mijn vijfde week begonnen en vind het fijn dat er ook zicht komt op wanneer ik ongeveer in Santiago zal zijn. Ik heb tijd genoeg, vind dit nog steeds fantastisch om te kunnen doen, maar op een gegeven moment wil ik ook wel weer naar huis. Vanmorgen had ik de eerste paar uur bij het lopen last van mijn linker bovenbeen, voel ik wel vaker, maar nu belemmerde het mijn lopen een beetje. Na de koffie ging het gelukkig beter:-). Het was vandaag een gemakkelijke route, maar het was warm! 35 graden, ik ben dan ook om 13.30 uur gestopt na 25.6 km (gisteren 31, dus netjes toch:-)). Ben beland in een Braziliaanse herberg in Vega de Valcarce.

20120810_173713 De eigenaar is Braziliaan en hier werkt voor het derde jaar een Nederlandse vrouw, Joke. Zij heeft voor de KLM gewerkt en 25 jaar in Brazilië gewoond. Ze wilde heel graag op de Camino werken. Ze heeft ook in l'Esprit du Chemin als vrijwilliger gewerkt Wim, onze eerste herberg! Het is hier super simpel allemaal, maar er hangt een prettige sfeer. Vooralsnog ben ik alleen met een Franse mevrouw, maar er zullen vast nog mensen bijkomen. Ze gaan voor ons koken vanavond:-). Een Braziliaanse bonenschotel, voor mij speciaal vegetarisch! Ik heb mijn was weer net als onze grootouders, op het wasbord gedaan met een soort sunlight zeep! Mijn broek was zo smerig, hij is nog schoon geworden ook, zonder warm water! Morgen wordt een pittige dag, denk ik, 700 meter klimmen. Naar O Cebreiro. Dan zal ik de grens met Galicië oversteken, waar geen Spaans, maar Galicisch gesproken wordt, verwant aan het Portugees. Vanmorgen heb ik trouwens nog een stukje gelopen met een Italiaans stel. Zij waren gisteren pas gestart.

Ik was zeer verheugd over het grote aantal bezoekers van de week voor het Portaal! Hard werken collega's, maar wel leuk hè! Rudi en Lia, jullie zijn weer zeer gastvrij en goed bezig!

Hasta manana! Hanny

Rieuwert en Anneke:
10 augustus 2012
Wij waren gisteren in het Benedictijner klooster in Egmond binnen. De vespers om vijf uur gingen niet door maar dat deerde ons niet. Integendeel. We hadden nu rustig de tijd in de kerk vlak voor het koor te zitten mediteren en daarna in de prachtige bidkapel voor Maria en het Kind en vervolgens in de kapel waar een gewijde sfeer hing in het halfdonker. Stil zijn voor God en voor jezelf heeft zijn eigen kracht, blijkt mij steeds weer. Mijn vraag aan jou op de pelgrimstocht raakt dan ook een kern waar ik telkensop terug kom. Is er namelijk voldoende tijd om je inderdaad rustig te bezinnen en over te geven aan de stilte? Daarnaast constateer ik in jouw indrukwekkende verhalen hele mooie momenten van ontmoetingen die je anders nooit zou hebben. Internationaal en ook mannen en vrouwen door elkaar. Ik herinner me van jaren geleden een vermaarde oecumenische samenkomst in Genève waar wij gelovigen/priesters/predikanten en vaktheologen ontmoetten. Ik begreep toen voor het eerst goed wat het betekend heeft dat Jezus zijn leerlingen uitzond naar de einden der aarde. De droom van de wereldomvattende broederschap heb ik nooit verloren. Ik hoop dat jij dit ook op jouw geheel eigen manier zult beleven. Ik twijfel daar niet aan. Mede om al deze "ernstige" zaken, raad ik je sterk aan je op geen enkele manier te haasten. Je bent toch een vrije vogel? Blijf in Santiago ook rustig hangen. Of ben je met een vliegkaartje gebonden aan een terugkeerdatum? Je kinderen en kleinkinderen zullen het alleen maar fijn vinden dat (o)ma zulke prachtige dingen beleeft. De witte vlinder - die ik ook zo goed ken - zal zich glimlachend over je verheugen. Ik merk op bij mijzelf dat toch iets van de oude dominee in mij is blijven leven. Alle godgeleerdheid kan dat blijkbaar niet uitwissen.

Alle liefs en een kus van Rieuwert


Marjolein, Wim en Ria:
10 augustus 2012
Lieve Hanny,
Lang niet gereageerd, maar dat had te maken met een fikse keelontsteking, waardoor ik 's avonds geen puf meer had en vroeg het bed indook. Wel las ik steeds jouw bijzondere verslagen. Wat een ontmoetingen en ervaringen! Fantastisch. Nog even en dan ben je in Santiago. De aankomst zullen we helaas niet per mail kunnen meemaken, aangezien we morgen Frankrijkwaarts gaan en de laptop thuis laten. We zijn dan wel weer een stukje dichter bij je. Marjolein slaapt al lekker. We hopen vroeg te vertrekken. Na drie weken hopen we alsnog je verhalen te kunnen lezen en wie weet ben je dan al weer thuis. We reizen in gedachten weer met je mee.
Ontvang veel liefs en houd de moed erin.

Zoen van Marjolein, Wim en Ria


Suzette:
10 augustus 2012
Je doet het goed zo zusje... stoppen als het te warm is!! Je komt er wel, voor je het weet ben je weer thuis. Zit je te mijmeren over hoe het was :))
Hou je taai en pas goed op jezelf!!


Trijntje:
11 augustus 2012
Hoi Hanny, wat ben je toch een bijzonder mens, met de prachtige verhalen hoe je alles beleeft. Ik hoop dat je door deze tocht je innerlijk beter gaat voelen.We missen je op het Portaal, Mieke vervangt je en doet het erg goed. Nu doe voorzichtig en veel lieve groeten van ons, Trijntje


Levien:
11 augustus 2012
Hanny.
Die reactie in je bovenbenen komt door het dalen dat je gedaan hebt. Voor het klimmen gebruik je de benen weer op een tegenovergestelde manier. kun je weer wachten op die reactie. Er komen ook wel vlakke etappes waar je kunt recupereren. Dus niet van een blessure uitgaan. Hou je taai en zorg dat je goed aankomt.
Groeten levien


 

Foto’s

5 Reacties

  1. Rieuwert en Anneke:
    10 augustus 2012
    Wij waren gisteren in het Benedictijner klooster in Egmond binnen. De vespers om vijf uur gingen niet door maar dat deerde ons niet. Integendeel. We hadden nu rustig de tijd in de kerk vlak voor het koor te zitten mediteren en daarna in de prachtige bidkapel voor Maria en het Kind en vervolgens in de kapel waar een gewijde sfeer hing in het halfdonker. Stil zijn voor God en voor jezelf heeft zijn eigen kracht, blijkt mij steeds weer. Min vraag aan jou op de pelgrimstocht raakt dan ook een kern waar ik telkensop terug kom.is er namelijk voldoende tijd om je indrdaad rustig te bezinnen en over te geven aan de stilte? Daarnaast constateer ik in jouw indrukwekkende verhalen hele mooie momenten van ontmoetingen die je anders nooit zou hebben. Internationaal en ook mannen en vrouwen door elkaar. Ik herinner me van jaren geleden een vermaarde oecumenische samenkomst in Genève waar wij gelovigen/priesters/predikanten en vaktheologen ontmoetten. Ik begreep toen voor het eerst goed wat het betekend heeft dat Jezus zijn leerlingen uitzond naar de einden der aarde. De droom van de wereldomvattende broederschap heb ik nooit verloren. Ik hoopdat jij dit ook op jouw geheel eigen manier zult beleven. Ik twijfel daar niet aan. Mede om deze al deze "ernstige" zaken, raad ik je sterk aan je op geen enkele manier te haasten. Je bent toch een vrije vogel? Blijf in Santiago ook rustig hangen. Of ben je met een vliegkaartje gebonden aan een terugkeerdatum? Je kinderen en kleinkinderen zullen het alleen maar fijn vinden dat (o)ma zulke prachtige dingen beleeft. De witte vlinder - die ik ook zo goed ken - zal zich glimlachend over je verheugen. Ik merk op bij mijzelf dat toch iets van de oude dominee in mij is blijven leven. Alle godgeleerdheid kan dat blijkbaar niet uitwissen.

    Alle liefs en een kus van Rieuwert
  2. Marjolein, wim en ria:
    10 augustus 2012
    Lieve Hanny,
    Lang niet gereageerd, maar dat had te maken met een fikse keelontsteking, waardoor ik 's avonds geen puf meer had en vroeg het bed indook. Wel las ik steeds jouw bijzondere verslagen. Wat een ontmoetingen en ervaringen! Fantastisch. Nog even en dan ben je in Santiago. De aankomst zullen we helaas niet per mail kunnen meemaken, aangezien we morgen Frankrijkwaarts gaan en de laptop thuis laten. We zijn dan wel weer een stukje dichter bij je. Marjolein slaapt al lekker. We hopen vroeg te vertrekken. Na drie weken hopen we alsnog je verhalen te kunnen lezen en wie weet ben je dan al weer thuis. We reizen in gedachten weer met je mee.
    Ontvang veel liefs en houd de moed erin.

    Zoen van Marjolein, Wim en Ria
  3. Suzette:
    10 augustus 2012
    Je doet het goed zo zusje... stoppen als het te warm is!! Je komt er wel, voor je het weet ben je weer thuis. Zit je te mijmeren over hoe het was :))
    Hou je taai en pas goed op jezelf!!
  4. Trijntje:
    11 augustus 2012
    Hoy Hanny wat ben je toch een bijzonder mens,met de prachtige verhalen hoe je alles beleefd.Ik hoop dat je door deze tocht je innerlijk beter gaat voelen.We missen je op het Portaal,Mieke vervangt je en doet het erg goed.Nu doe voorzichtig en veel lieve groeten van ons, Trijntje
  5. Levien:
    11 augustus 2012
    Hanny.
    Die reactie in je bovenbenen komt door het dalen dat je gedaan hebt. Voor het klimmen gebruik je de benen weer op een tegenovergestelde manier. kun je weer wachten op die reactie. Er komen ook wel vlakke etappes waar je kunt recupereren. Dus niet van een blessure uitgaan. Hou je taai en zorg dat je goed aankomt.
    groeten levien