Santa Catalina de Somoza - Cruz de Ferro - Acebo

Een paar Duitse meisjes kwamen naar me toe gisteravond en vroegen of ik het leuk vond om samen met hen en met nog een andere Duitse vrouw die zij gisteren hadden leren kennen, te eten. Natuurlijk! Was heel gezellig, de ene studeerde voor ergotherapeute, de andere voor goudsmid, nadat ze eerst een opleiding voor tolk deed, maar wat het toch niet bleek te zijn. En Claudia die 2 kinderen had die nu op vakantie met hun pappa waren, is maatschappelijk werkster. De laatste miste haar kinderen! Zij waren in Léon begonnen. Vanmorgen bij de eerste stop zag ik hen weer, samen koffie gedronken. Het was vandaag qua natuur / omgeving de allermooiste dag:-). Het grootste gedeelte door de bergen gelopen, zo prachtig! Ik zag een ree, mooi! Op naar Cruz de Ferro. De weg was mooi, zwaar, warm, het was genieten. Op het middaguur zag ik het kruis al van verre! Toen ik er vlak bij was, gebeurde toch wat ik niet verwacht had: het ontroerde me zeer! Het is een boomstam van vijf meter hoog met een ijzeren kruis er bovenop, op een reusachtige hoop stenen. Al heel lang leggen bedevaartgangers hier een meegebrachte steen neer, als symbool van de last die ze dragen en waarvan ze zich kunnen bevrijden door hun pelgrimstocht naar Jacobus. Ik legde er een sleutel neer en moest huilen. De sleutel van ons huis in Hattem, die ik ruim drie jaar nadat ik de deur achter me dicht trok, nog steeds bij me had. Het was een emotioneel ritueel, maar het voelde ook goed! Daarna liep ik verder alsof ik werd gedragen! Het was nog een lang stuk, grotendeels over asfalt, negen km, maar ik deed er twee uur en drie kwartier over! Enorm dalen, nadat ik vanmorgen geklommen was naar 1515 meter. De laatste kilometer, ik raakte uitgeput, was over een slecht  weggetje, moest goed kijken hoe ik mijn voeten neerzette om niet uit te glijden of te vallen. Maar ik ben weer op mijn bestemming:-), mooi klein dorpje, smalle dorpsstraat, waar de huizen houten balkons hebben.

Ik heb natuurlijk foto's gemaakt en een filmpje. De laatste zal ik op youtube zetten (ik heb er trouwens nog één) en aan Ingeborg vragen of zij het op mijn blog plaatst. Vandaag ongeveer achtentwintig km gelopen, bijna acht uur onderweg geweest. Gewicht ben ik nog niet kwijt geraakt (uit mijn rugzak), er was geen postkantoor. Morgen in Ponferrada proberen. Hasta manana! Hanny

Jaap:
8 augustus 2012
Hanny wat ga je snel! Alweer achtentwintig km, pas je goed op je zelf en neem je rust. Verzorg je goed, dan komt het wel goed. Ik zie alweer uit naar je volgend verhaal en is de witte vlinder nog wel eens aanwezig? Ik hoor het wel, groeten van Jaap & Adrie.

Trijntje:
8 augustus 2012
Hallo Hanny, daar ben ik weer een keer, ik heb al je verhalen opgeslagen op een aparte site. Het gaat goed met je als ik al je verhalen lees.En je sleutel heb je toch maar weg gedaan, misschien kan je dat dan toch een beetje afsluiten? Veel lieve groeten van Trijntje en doe voorzichtig!!!

Trees Verschraegen - de Krijger:
8 augustus 2012
Nou Hanny, ik kan me heel goed voorstellen dat het emotioneel was om jullie sleutel daar neer te leggen. Een deel van je rouwproces.
En het moet er inderdaad heel mooi zijn zoals je beschrijft dat grote kruis. Wat een ervaringen allemaal. En weer achtentwintig km dichter bij je einddoel meid.
Groetjes, Trees

Cor van Cleemputte:
8 augustus 2012
Hoi Hanny , nog even en je bent er al. Volgens mij lig je voor op je schema. Doe het rustig aan hè. Je bent geen twintig meer.
Ik ga morgen middag een portaaltje gidsen, dus ook weer lekker bezig.
Gr. Cor en Marian

Gerard & Lia:
8 augustus 2012
Lieve Hanny, je hebt me al eens over Hattem verteld en ik kan me heel goed voorstellen dat je daar heel emotioneel van werd meid. Het is geloof ik het hoogste punt in de camino. Nu heb je iets afgesloten en kun je lekker naar beneden fladderen vergezeld van je vlindertje. En daar doe je het voor. Je komt er wel. Liefs Gerard & Lia.

Jacqueline:
8 augustus 2012
Lieve Hanny, jeetje, nu schiet het echt op hè. Iedere dag is je verhaal weer een verassing, fijn te lezen! Ik reageer nu even minder want morgen krijg ik de operatie proefplaatsing neurostimulator, maar blijf wel meelezen! De laatste loodjes komen eraan Hanny, ik vind je zo dapper, je blijft mijn inspiratie! Alle liefs vanuit Antwerpen xxx

Liselotte:
8 augustus 2012
Prachtig verhaal weer Hanny. Wat knap en mooi dat je de sleutel daar hebt achter gelaten. De witte vlinder heeft vast meegekeken. En wat een lieve reacties van iedereen! Super.
Het was een drukke dag vandaag op het Portaal, uiteindelijk wel 117 individuele bezoekers! Goed hè? En tussen het koffie zetten en kassa draaien door gaat het over onze pelgrim! Ik moet zeggen dat ik je bij het maken van de roosters toch wel mis, hihi. Onze trouwe gastvrouw. Maar Hanny, geniet maar van je tocht, portalen kun je altijd nog! :)
Liefs, Liselotte

Gisèl:
9 augustus 2012
Hoi Hanny, je gaat echt als een speer hoor als ik zo op de kaart kijk. Jeetje, knap hoor.
Moeilijk daar een sleutel neer te leggen, maar ik denk dat dit wel de beste plek is waar jij hem kon leggen.
De witte vlinder....... ja... er vloog er zondagmiddag eentje over onze schutting jouw tuin in...... ik moest gelijk denken... hey, da's Hanny's vlinder! Ik had gewoon een glimlach op mijn gezicht. Hij kwam even kijken of alles in orde was hier. Maar dat zit wel goed. Daarna heb ik hem niet meer gezien. Hij fladdert het laatste stuk weer met jou mee!! Ga je goed! Ik kijk weer uit naar je volgend verhaal!! Groetjes vanuit de Archimedesstraat!